Jingga
Jingga ...
Kenapa kau selalu menghantui ku ...
Salah kah aku atas ucap kataku ...
Kini kau bermurung durja ...
Tanpa sebab bermusuh jasad dengan
ku ...
Jingga ...
Ku tau hatimu slalu ada diri ku ...
Meski kini kau acuhkan ku ...
Wajah mu yang bagai awan kelam ...
Ku lihat kau termangu menatap ku
...
Jingga ...
Bilakah aku salah atas ucap kata ku
kala sang surya tertidur ...
Maaf kan ku ...
Haruslah kau mengerti atas ucap
kataku itu ...
Karna ku sayang kamu ...
Jingga ...
Tau kah kau apa yang kurasa ...
Merelakan kau denagannya begitu
berat ....
Hingga ku paksa diri ini melupakan
mu ...
Meski hati tak pernah relakan itu
...
Jingga ...
Kau yang terindah dihatiku ...
Jangan Pernah kelam ...
Bahagialah dengannya ...
Dan biarkan aku disini ...
Sendiri ...
Bagus puisinya, Like this kka :)
BalasHapus